Πασχαλινά φαγητά από όλο τον κόσμο

Το αρνί, τα τσουρέκια και τα βαμμένα αυγά είναι ανάμεσα στα βασικά πασχαλινά εδέσματα στην Ελλάδα. Όμως σε όλο τον κόσμο, υπάρχουν πολύ διαφορετικά φαγητά που κάνουν τα πασχαλινά τραπέζια ξεχωριστά.

«Οι Ιταλοί τα δίνουν όλα», αναφέρει η Γουίτς Φρανσίνι, δημιουργός του Divina Cucina.

Το Πασχαλινό γεύμα που δημιουργεί κάθε χρόνο είναι μια πανδαισία γεύσεων. Για πρώτο πιάτο σερβίρει μια αλμυρή τάρτα που ονομάζεται «torta pasqualina» και έχει 33 στρώματα φύλων κρούστας, που συμβολίζουν τα χρόνια του Χριστού.

Το δεύτερο πιάτο περιλαμβάνει ψητό αρνί, τηγανητές αγκινάρες, αρακά με μπέικον και ψητές πατάτες.

Το επιδόρπιο περιλαμβάνει σοκολατένια αυγά (που μπορεί να έχουν ύψος 30 εκατοστών και περιλαμβάνουν δώρο-έκπληξη) και ένα κέικ σε σχήμα περιστεριού, που ονομάζεται «colomba».

Ολα αυτά είναι μόνο για μεσημεριανό.

Υπάρχουν όμως πολλές άλλες χώρες που υιοθετούν την ιδέα του «όσο περισσότερα, τόσο το καλύτερο» στην κουζίνα τους. Ακολουθούν πέντε από αυτές.

Ιταλία: πίτσα rustica

Η πίτσα που προτιμούν οι Ιταλοί το Πάσχα δεν μοιάζει με τις κλασικές επιλογές που έχουν οι περισσότεροι στο μυαλό τους.

Η πίτσα «rustica», επίσης γνωστή ως «pizzagaina», είναι γεμιστή με τυρί και κρέας και περικλείεται από μια τραγανή κρούστα.

Όπως οι περισσότερες ιταλικές συνταγές, η πίτσα rustica διαφέρει από περιοχή σε περιοχή, πόλη σε πόλη και κουζίνα σε κουζίνα. Προέρχεται από τη Νάπολη, η οποία είναι ούτως η άλλως γνωστή ως γενέτειρα της πίτσας.

Είναι στην ουσία ένα εξαιρετικά αλμυρό τσιζκέικ με τυρί, περιγράφει η Ροζέλα Ράγκο, Ιταλοαμερικανίδα συγγραφέας και παρουσιάστρια της δημοφιλούς διαδικτυακής εκπομπής Cooking with Nonna.

Για να φτιάξει κάποιος την πίτσα πρέπει πρώτα να φτιάξει ζύμη ζαχαροπλαστικής, η οποία περιλαμβάνει αλεύρι, αυγά, γάλα και λαρδί.

«Ολοι με ρωτούν πάντα “μπορώ να κάνω κάποια μικρή αλλαγή;” Και η απάντηση είναι πάντα όχι», τονίζει η Ράγκο.

«Αν είναι κάποια άλλη εποχή του χρόνου τότε εντάξει. Αλλά όταν είναι Πάσχα πρέπει να χρησιμοποιήσετε λαρδί».

Στο εσωτερικό της, η πίτσα – τουλάχιστον η εκδοχή της Ράγκο – περιέχει ρικότα, προβολόνε, μοτσαρέλα, soppressata (ένα ιταλικό σαλάμι), προσούτο και αυγά.

Κάθε ιταλικό σπίτι έχει τη δική του συνταγή για την πίτσα. «Εάν θέλετε να κάνετε τους Ιταλούς να μαλώσουν, ρωτήστε τους: ποια είναι η αυθεντική pizzagaina;»

«Με κάνει να γελάω κάθε φορά που το ακούω, γιατί δεν υπάρχει σωστός τρόπος», υποστηρίζει η Ράγκο. «Η Ιταλία είχε 600 γλώσσες μέχρι την ενοποίηση της», προσθέτει. «Νομίζετε ότι έχουμε μια συνταγή για τα πάντα;».

Παραδοσιακά, αυτό το πιάτο παρασκευάζεται τη Μεγάλη Παρασκευή και σερβίρεται σε θερμοκρασία δωματίου την Κυριακή του Πάσχα.

Μεξικό: Capirotada

© Mely Martinez/ Mexico in My Kitchen

«Οταν σκέφτεστε την αυθεντική μεξικάνικη κουζίνα, υπάρχουν πολλά πράγματα που σας έρχονται στο μυαλό: το ρύζι, τα φασόλια και οι τορτίγιες είναι μερικά μόνο από αυτά», τονίζει το αφιέρωμα του CNN.

«Τώρα, μπορείτε να προσθέσετε και το capirotada στη λίστα σας».

Πρόκειται για ένα μεξικάνικο επιδόρπιο που μοιάζει με πουτίγκα ψωμιού. Αποτελείται από ψωμί βουτηγμένο σε σιρόπι και τοποθετημένο δίπλα από στρώσεις ξηρών καρπών, τυριού, φρούτων και – μερικές φορές – τρούφας.

«Εάν σας αρέσουν τα αλμυρά, τα γλυκά, τα μαλάκα, τα τραγανά – όλα μαζί σε ένα μείγμα – μαζί με λίγα μπαχαρικά, τότε αυτό είναι για εσάς», τονίζει η Μέλι Μαρτίνεζ, δημιουργός του blog Mexico in My Kitchen.

«Ναι, αυτό το φαγητό ακούγεται πολύ παράξενο, όμως είναι μια έκρηξη γεύσεων στο στόμα σας».

Τι συνταγή ακολουθεί όμως η ίδια; Τα στρώματα χωριάτικου ψωμιού σε φέτες ψήνονται με βούτυρο και στη συνέχεια βυθίζονται σε σιρόπι φτιαγμένο από piloncillo (ένα μη επεξεργασμένο είδος ζάχαρης), κανέλα και γαρίφαλα.

Το ψωμί τοποθετείται σε ένα φούρνο ανάμεσα σε στρώσεις τυριού cotija, καβουρδισμένων φιστικιών και σταφίδων. Ψήνεται και στη συνέχεια καλύπτεται με μπανάνες και τρούφα.

Το Capirotada συνήθως σερβίρεται σε θερμοκρασία δωματίου την Κυριακή του Πάσχα, αλλά πολλοί το σερβίρουν καθ ‘όλη τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας.

«Είναι εθιστικό. Μόλις αρχίσετε να τρώτε, δεν μπορείτε να σταματήσετε», λέει η Μαρτίνεζ στο CNN.

Τη συνταγή έφεραν στο Μεξικό οι Ισπανοί, με το πιάτο να γίνεται εξαιρετικά δημοφιλές καθώς είναι εύκολο και περιέχει συστατικά που όλοι έχουν στο ψυγείο τους.

Το capirotada ήταν αρχικά ένα αλμυρό πιάτο με ζωμό βοδινού. Κάποιοι πιστεύουν ότι – στη σημερινή εκδοχή του πιάτου – το ψωμί αντιπροσωπεύει το σώμα του Χριστού και το σιρόπι το αίμα του.

Πολωνία: Żurek

© KLMircea/ Flickr

Στην Πολωνία, το πιάτο που είναι ο απόλυτος «πρωταγωνιστής» του Πάσχα είναι το żurek. Πρόκειται για μια κρεμώδη και καπνιστή σούπα που έχει υποστεί ζύμωση και φτιάχνεται από αλεύρι σίκαλης.

Η σούπα σερβίρεται συχνά με βραστό αυγό και λουκάνικο και διακοσμείται με καυτερό χρένο. Το πιάτο θεωρείται «εθνικός θησαυρός» για τη χώρα της κεντρικής Ευρώπης.

«Είναι ξινή, πικάντικη και κρεμώδης», περιγράφει η Αννα Χάρνινγκ, δημιουργός του Polish Your Kitchen. Κάθε Πάσχα, σερβίρει τη σούπα σαν ορεκτικό.

Για να μαγειρέψει τη σούπα, πρέπει πρώτα να φτιάξει ένα προζύμι σίκαλης: ανακατεύει το αλεύρι με κρύο νερό και αρωματικά (όπως σκόρδο, μπαχάρι, πιπέρι, μαντζουράνα και δάφνη) και στη συνέχει αφήνει το προζύμι να ζυμωθεί για αρκετές ημέρες.

 

Η Χέρνινγκ λέει ότι με αυτόν τον τρόπο παίρνει τη «funky» γεύση του. «Απλά αφήνεις τη φύση να κάνει τη δουλειά».

Στη συνέχεια, το προζύμι βράζεται με τη βάση της σούπας. Η συνταγή της Χάρνινγκ περιπέχει μπέικον, καρότα, παστινάκι και κρεμμύδι.

Μπορεί η σούπα να θεωρείται κλασικό πιάτο του Πάσχα, όμως καταναλώνεται σε διάφορες παραλλαγές όλο το χρόνο. Μερικές από αυτές έχουν λάχανο τουρσί και καπνιστό κατσικίσιο τυρί, ενώ άλλες πατάτες και άγρια μανιτάρια.

Σιγκαπούρη: Murtabak

© Restaurant Kin

Η κουζίνα της Σιγκαπούρης είναι ένα πραγματικό μείγμα διαφορετικών πολιτισμών. Ο σεφ Νταμιάν Ντα Σίλβα έχει επικεντρωθεί στην ανάδειξη παραδοσιακών πιάτων της περιοχής.

«Εάν δεν κάνω τίποτα για να διατηρήσω την κουζίνα μας, μια μέρα όλα θα εξαφανιστούν», τονίζει ο Ντα Σίλβα, ο οποίος είναι επικεφαλής του εστιατορίου Kin.

«Η κουζίνα μας είναι μοναδική. Μπορεί να έχεις ένα πιάτο στη Σιγκαπούρη, αλλά πέντε διαφορετικούς τρόπους για να το προετοιμάσεις».

Εχοντας μεγαλώσει στη Σιγκαπούρη, μια από τις αγαπημένες αναμνήσεις των παιδικών του χρόνων συνδέονταν με το βοδινό κρέας.

Ο παππούς του το μαγείρευε το Πάσχα και το σέρβιρε μετά τη λειτουργία – σηματοδοτώντας έτσι το τέλος της Σαρακοστής.

Ο Ντα Σίλβα θυμάται τον εαυτό του να περιμένει με ανυπομονησία το πιάτο μετά από 40 ημέρες νηστείας από το κρέας.

«Οταν ερχόταν το Πάσχα, ήταν μια μεγάλη γιορτή και σε οποιαδήποτε γιορτή, το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό είναι το κρέας», περιγράφει.

«Τρώγαμε βοδινό μόνο σε πολύ, πολύ ειδικές περιστάσεις».

Το murtabak είναι μια λεπτή ομελέτα τυλιγμένη γύρω από αλεσμένο βόειο κρέας. Το κρέας μαρινάρεται με κάρι, ενώ στη συνέχεια μαγειρεύεται με κρεμμύδι, σκόρδο και μπαχαρικά (γλυκάνισο, κανέλα και μοσχοκάρυδο).

Το πιάτο σερβίρεται με φρέσκο λάιμ, τσίλι και Ραΐτα (ινδική πικάντικη σάλτσα).

Νιγηρία: Ρύζι jollof

© Dana L. Brown/ Flickr

Θορυβώδες, μεγάλο και πλούσιο – έτσι περιγράφει το Πάσχα στη Νιγηρία η Λόλα Οσινκόλου, η οποία βρίσκεται πίσω από την ιστοσελίδα Chef Lola’s Kitchen.

Η Οσινκόλου, η οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νιγηρία, αναφέρει ότι μετά την εκκλησία το πρωί της Κυριακής του Πάσχα η οικογένεια της πήγαινε σπίτι και άρχιζε να μαγειρεύει.

«Μαγειρεύαμε, μαγειρεύαμε και μαγειρεύαμε. Μαγειρεύαμε για ώρες». Το πιάτο που «έκλεβε την παράσταση» ήταν το παραδοσιακό ρύζι jollof.

«Είναι πικάντικο και νόστιμο», αναφέρει για το πιάτο ρυζιού με βάση την τομάτα – το οποίο πιθανότατα προήλθε από τη Σενεγάλη και εξαπλώθηκε στις χώρες της Δυτικής Αφρικής. Είναι ένα βασικό στοιχείο των εορτασμών στη χώρα.

Το Jollof περιέχει μακρόσπερμο ρύζι και κάρι Νιγηρίας, ενώ υπάρχουν πολλοί τρόποι για να μαγειρέψει κάποιος το πιάτο – με διαφορετικά κρέατα και μπαχαρικά και την προσθήκη τσίλι, κρεμμυδιών και λαχανικών.

Η συνταγή της Ονσικολού, που ονομάζεται «The Party Style With Beef», προέρχεται από τη μητέρα της. Ομως η Ονσικολού προσέθεσε τη δική της «πινελιά»: ψήνει τις πιπεριές, τις ντομάτες, το κρεμμύδι και το σκόρδο.

«Στο σπίτι, όποτε γιορτάζαμε δεν μαγειρεύαμε το ρύζι μας στο σκεύος. Χρησιμοποιούσαμε φωτιά, οπότε έπαιρνε μια καπνιστή γεύση», τονίζει. «Ετσι, ψήνω τις πιπεριές για να πετύχω μια παρόμοια γεύση. Κάνει μεγάλη διαφορά».

Φέτος, το πιάτο θα περιλαμβάνει κατσικίσιο κρέας και κοτόπουλο. Το jollof της είναι τόσο νόστιμο που πλέον γνωρίζει ότι πρέπει να μαγειρέψει περισσότερο για τους επισκέπτες με τους οποίους θα περάσει τις γιορτές.

«Παίρνω συνεχώς τα ίδια σχόλια για το πόσο νόστιμο είναι», κατέληξε.

με πληροφορίες από CNN Travel

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>